Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΑΣΟΕ), Τμήμα διοίκησης Επιχειρήσεων, Msc

Ομολογία

Γεννήθηκα στην Αθήνα στις 21-9-1983 σε μια οικογένεια, την οποία μόλις είχε επισκεφθεί ο Χριστός. Οι γονείς μου από τις πρώτες στιγμές της ζωής μου με πάρα πολύ ζήλο ήθελαν να κατευθύνουν εμένα καθώς και τον μεγαλύτερο αδελφό μου Στέφανο, σε  αυτή τη νέα και ευλογημένη οδό που είχαν γνωρίσει, στην οδό του Χριστού.

Θυμάμαι τον πατέρα μου, από τις ημέρες που κοιμόμουν ακόμη στην κούνια, κάθε βραδινό ερχόταν στο δωμάτιο που κοιμόμαστε τα παιδιά, προσευχόταν και εμείς επαναλαμβάναμε τα λόγια αυτά. Το μεσημέρι, πριν κοιμηθούμε, η μητέρα μου μας έλεγε ιστορίες μέσα από την Αγία γραφή  για τα θαύματα του Χριστού και άλλα γεγονότα. Όταν παίζαμε στο σπίτι με τα παιχνίδια μας, πάντοτε ακούγαμε κασσέτες με παιδικές ιστορίες μέσα από τη γραφή για τον Ιωσήφ, το Μωϋσή, το Σαμουήλ  κ.α. Παίζοντας με τα παιχνίδια μας, αυτές οι ιστορίες αποτυπώνονταν στο μυαλό μας και τις θυμόμαστε ακόμη και σήμερα.

Οι γονείς μας φρόντιζαν από μικρής ηλικίας να έχουμε συναναστροφή περισσότερο με παιδιά από χριστιανικές οικογένειες. Γι’ αυτό το λόγο πηγαίναμε κάθε μέρα εκκλησία. Με αυτά τα παιδιά παίζαμε, μαλώναμε, ξαναγινόμασταν φίλοι, μαζί προχωρήσαμε μέσα στην εκκλησία, μαζί πέσαμε, σηκωθήκαμε και είμαστε ακόμη φίλοι αλλά και αδελφοί εν Χριστώ. Όταν αρχίσαμε να διαβάζουμε, ο πατέρας μας καλούσε για συμμελέτη κάποια βράδια. Προσευχόμαστε και διαβάζαμε το Λόγο ερμηνεύοντας τα χωρία της Αγίας Γραφής.

 Προσωπικά ήμουν άτακτο παιδί, στενοχωρούσα συχνά τους γονείς μου και είχα ατίθασο χαρακτήρα. Όμως πάντοτε τα βράδια πριν κοιμηθώ μέσα μου ένιωθα έλεγχο για τις πράξεις μου και μετανοούσα. Θυμάμαι ο Κύριος με επισκέπτονταν από εκείνες τις στιγμές και ο φόβος Του κατοικούσε μέσα μου. Του ζητούσα συγγνώμη και κοιμόμουν χαρούμενος. Μεγαλώνοντας στην εκκλησία με τους αδελφούς και ακούγοντας το Λόγο του Θεού, άρχισε να ανοίγει περισσότερο η διάνοιά μου και καταλάβαινα ότι έπρεπε να ζητήσω από τον Κύριο να με αναγεννήσει και να με βαπτίσει με το Πνεύμα το Άγιο. Ήμουν 13 ετών στη δευτέρα γυμνασίου, όταν ήρθε η στιγμή να διαλέξω το δρόμο που θ’ ακολουθούσα. Από τη μια πλευρά ήταν οι συμμαθητές μου που ήθελαν να με μάθουν φιλικά τις συνήθειες του κόσμου, το τσιγάρο, τις φίλες, το γήπεδο και τις βόλτες μέχρι τα μεσάνυχτα. Από τη άλλη πλευρά, η ζωή με τα αδέλφια και τον αγώνα τον πνευματικό.

 Ευχαριστώ τον Κύριο που εκείνη τη στιγμή της ζωής μου επενέβη και μου φανέρωσε  ότι με περιμένει, θέλει να κάνω το θέλημά Του, να βαπτισθώ στο νερό να γίνω και εγώ υιός Του και να προχωρήσω μια νέα οδό με Αυτόν. Έτσι, τον Ιούλιο του 1997 έκανα το βάπτισμα εν ύδατι. Από εκείνη τη στιγμή ζητούσα με ιδιαίτερο πόθο, με νηστείες, δεήσεις και προσευχές τη βάπτιση με το Πνεύμα το Άγιο. Ο Κύριος μου είχε βάλει ζήλο από εκείνα τα έτη να επιδιώκω να παρευρίσκομαι σε όλες τις εκδηλώσεις της νεολαίας και σε πολλές εξορμήσεις ευαγγελιστικές. Ζητούσα συνεχώς από τον Κύριο να μου δώσει δύναμη από το Άγιο Πνεύμα για να τον ομολογώ και να ζω καθημερινά στην παρουσία Του. Παρ’ όλους αυτούς τους όμορφους πόθους που είχα στην καρδιά μου όμως, πολλές φορές απελπίστηκα και είπα πως είναι πολύ δύσκολο να ακολουθεί κάποιος το δρόμο του Θεού. Οι πειρασμοί ήταν μεγάλοι και πολλές μάχες μπορεί να χάνονταν, όμως ο Πατέρας ο ουράνιος πάντοτε με περίμενε υπομονετικά με τα χέρια Του ανοιχτά, έτοιμος να με αγκαλιάσει - όπως ο πατέρας του ασώτου υιού- και μου έδειχνε τον τρόπο με τον οποίο θα νικώ, τον καθαρισμό με το Αίμα του Ιησού Χριστού.  Τον ευχαριστώ πολύ για τη μεγάλη υπομονή Του και τη μεγάλη αγαθότητά Του.

  Το έτος 2001 ήμουν στην τρίτη λυκείου και ζητούσα από τον Κύριο να με βοηθήσει να επιτύχω στις πανελλαδικές εξετάσεις. Ένα μήνα πριν από την έναρξη των εξετάσεων, ο Κύριος με βάπτισε με το Πνεύμα το Άγιο. Μου έδωσε μεγάλη ευλογία και δύναμη για εκείνη τη δύσκολη στιγμή της ζωής μου. Αντιμετώπιζα μεγάλη δυσκολία κατά τη διάρκεια της μελέτης μου. Δε μπορούσα να καλύψω την ύλη των εξετάσεων, με αποτέλεσμα να αμφιβάλλω πολύ για την επιτυχία μου. Όμως εκείνες τις στιγμές ο Κύριος με γέμιζε με την ειρήνη Του και με ενίσχυε λέγοντας μου ότι δε θα με αφήσει ούτε θα με εγκαταλείψει. Έτσι και έγινε. Τα θέματα καθενός από τα μαθήματα που έδινα προέρχονταν από τα τμήματα της εξεταστέας ύλης που είχα καλύψει, με αποτέλεσμα να περάσω σε μια ανώτατη σχολή, με πολύ υψηλό βαθμό. Είχαμε μείνει έκπληκτοι όλοι. Οι καθηγητές μου, οι φίλοι μου και οι γονείς μου δεν μπορούσαν να κατανοήσουν αυτό το θαύμα. Ευχαριστώ τον Κύριο γιατί και αυτή η ευλογία οφειλόταν στο άπειρο έλεος Του και στις προσευχές των εν Χριστώ αδελφών μου.

Το Σεπτέμβρη του 2001 πήγα να γραφτώ στη σχολή. Οι τοίχοι ήταν γεμάτοι αφίσες με διάφορα συνθήματα πολιτικά, ιδεολογικά ακόμη και αθεϊστικά, προσκλήσεις για διάφορα όμορφα πάρτι και συναυλίες με διάσημους τραγουδιστές και DJ. Από την πρώτη μέρα οι πρωτοετείς συμφοιτητές μου με καλούσαν να διασκεδάσω μαζί τους και να περνάμε όμορφα σύμφωνα με τους δικούς τους τρόπους. Ευχαριστώ τον Κύριο γιατί επενέβη ξανά και με φύλαξε από κάθε κοσμική επιρροή. Από την πρώτη μέρα γνωρίστηκα με χριστιανούς αδελφούς φοιτητές μέσα στη σχολή. Είμασταν μαζί στα διαλείμματα, στα μαθήματα και στα κενά. Μιλούσαμε πολύ για τον Κύριο και τις ενέργειές Του. Πολλοί συμφοιτητές μας θέλησαν να μας προσεγγίσουν παρατηρώντας την αγάπη που έβαζε ο Χριστός ανάμεσά μας. Ήθελαν να λέγονται και αυτοί αδελφοί. Έτσι λοιπόν μετά από λίγο καιρό μας δόθηκε η άδεια να ομολογούμε τον Κύριο μέσα στη σχολή μας επισήμως, με ομόφωνη απόφαση του φοιτητικού συλλόγου ως επίσημη φοιτητική ένωση. Δοξάζω τον Κύριο για αυτή τη θύρα λόγου που άνοιξε, την ευλόγησε και θα ευλογήσει έτι περισσότερο.

 Τώρα αγωνίζομαι και εγώ στον κοινό αγώνα της πίστεως και αποβλέπω στον Κύριο Ιησού Χριστό, τον αρχηγό και τελειωτή της πίστεως. Θέλω να μείνω για πάντα κοντά Του, μέσα σε αυτό το λιμάνι, στο οποίο αναπαύτηκε η ψυχή μου. Τον ευχαριστώ που με οδήγησε από τη βρεφική ηλικία σε αυτό το λιμάνι. Ευχαριστώ τον Κύριο Ιησού Χριστό γιατί ευδόκησε  να γεννηθώ σε μια οικογένεια την οποία πρώτα  είχε επισκεφθεί Αυτός.